22 Oktober '06
de politie vraagt uw aandacht voor het volgende
Mocht iemand nog een Dr. Dolittle kennen: geef hem even mijn nummer. Het is nu zondagochtend, iets over zeven uur en de schade van vannacht: een glas drinken, een mobiele telefoon, wat behang en een douchegordijn. De verdachten waren gekleed in een rood en zilver harig kostuum en verdwenen in de richting van de keuken. Wij hebben zoiets als 'weekend': een korte periode waar men kan uitrusten van de werkweek. Maar voor iemand die altijd vrij is, is het altíjd weekend en vakantie. Dus als ze gewend zijn dat je normaal om 6:30 opstaat, dan moet je dat nu ook maar doen! Geen zin? Dan overtuigen ze je wel even. Met een glas drinken, een mobiel... Enfin, u begrijpt het wel.
Dus dr. Dolittle: alsjeblieft, leg ze in hun eigen kattendialect uit wat het begrip 'weekend' inhoudt. Anders leg ik in mijn taal uit wat 'kop dicht' en 'de slaapkamerdeur gaat nooit meer open' betekent!
Maar verder zijn ze wel lief hoor.
15 Oktober '06
licht, geluid ... actie!
Eindelijk, hij is klaar! De filmkamer waar ik u allen al zolang mee heb verveeld/vermaakt, is sinds vandaag in gebruik genomen! Zaterdag was de dag waar we, met de geweldige hulp van de ouders van HM, alles hebben afgerond. In min of meer chronologische volgorde begonnen we met het ophangen van de bedrading en de goten waar deze in komen te liggen. Dat was nog het makkelijke deel van die klus. De boxen zelf bleken vijf pain in the asses te zijn die zich niet makkelijk lieten ophangen. Een paar uur later gaven ze zich toch gewonnen en konden we in elk geval een film luisteren!
Tegelijkertijd gingen de (vrouwen)handen uit de mouwen voor het betere naaiwerk. Waar sommigen een klein fortuin neerleggen voor verduistering, kochten wij voor zeven euro een paar fleecedekens bij de IKEA en naaiden die aan elkaar. Klittenband erop en klaar was de verduistering!
Om een film te kunnen zien, is het niet alleen van belang dat het donker is. Een scherm wil ook wel helpen en binnen een mum van tijd hing het doek. Het bleek het makkelijkste onderdeel van de dag te zijn.
Een stuk lastiger werd het met de planken voor de apparatuur. De plankdragers bleken niet erg te houden van een gipsmuur en vloerkleed. Om de haverklap zaten ze los en moesten er nieuwe gaten geboord worden. De aanhouder won echter en terwijl het buiten al donker werd, hingen bij ons eindelijk de planken.
Vervolgens ging het snel. De beamer werd opgehangen, de apparatuur aangesloten en last but not least: de bioscoopstoelen gemonteerd.
Nog één keer de stofzuiger erdoor, even genieten met de lichten aan en dan: actie! Op het onderste plaatje zijn de lichten nog wel een beetje aan maar dat is alleen voor de foto. De film wordt uiteraard in het pikkedonker bekeken. Eindelijk!
11 Oktober '06
verkiezingstreurigheid (2)
Bent u weer terug nadat de TomTom opnieuw is geďnstalleerd? Na fem-on-tour gaan we namelijk verder met de GristenUnie.Yo yo, moddafokkers! Wil jij effe boomlauw chillen met big dick andré? Check dan deze vette rap bij de hippadiehopste party van 0031. Oftewel, klik hier voor de 'rou-rap'. Boxen op 10!
verkiezingstreurigheid (1)
In het kader van de naderende verkiezingen zal ik de genante en treurigmakende momenten verzamelen die zoals altijd tijdens de politieke campagnes te zien zijn. Femke Halsema bijt het spits af. Femke wijst de weg...
bijten ze al?
Het is tijd voor een poezenlog. Want wat is een weblog zonder geregeld een verhaal over een poes? Ditmaal is onze Pixel aan de beurt. Met zijn verknipte buien is hij altijd wel goed voor een verhaal. Soms is hij heel normaal en lijkt hij wel een saaie lobbes. Bijvoorbeeld als hij je 's morgens wakker komt maken door op je buik te klimmen en je op een paar centimeter van je gezicht aan gaat liggen staren. Goedemorgen jongen. Het is het enige moment dat je hem hoort spinnen en knorren.
Die rustige lobbes verandert af en toe echter in een beest dat rechtstreeks uit een gekkenhuis lijkt te zijn weggelopen. Zijn laatste tic: vissen vangen. Nu hebben wij helemaal geen vissen en de kans dat ze op 40 meter hoogte langskomen is vrij klein. Pixel weet echter zeker dat ze bij ons rondzwemmen. Met name in bad ziet hij ze overal.
Dus horen we regelmatig gespetter en gestamp en zien we Pixel als een razende door het bad glijden. Hij slaat naar ingebeelde vissen om vervolgens heel verbaasd naar zijn (zeiknatte) poot te kijken als daar geen sardientje aan blijkt te zitten. Normaal keur ik dit debiele gedrag niet goed natuurlijk. Maar blijkbaar heeft hij er zo'n lol in dat ik hem maar laat; zolang hij zijn poten maar weer afveegt als hij de kamer inloopt.
Filmpje... (lees verder)
03 Oktober '06
plastic fantastic
Ik ben gek op slapen. Zeker als de regen en wind tegen het raam slaan en buiten de temperatuur daalt als een Russisch vliegtuig. Dan draai ik me nog eens lekker om en wentel me in zachte dekbedden en dons. U zult dan ook kunnen begrijpen dat ik weinig zo vervelend vind als 's nachts gewekt te worden. Op de vraag "waar kan men je voor wakker maken?", antwoord ik meestal: niets! Soms zit het echter niet mee. We waren pas op het balkon aan het verven geweest en om de vloer te beschermen, hadden we een rol plastic neergelegd met houten balkjes erop tegen de wind. Met windkracht 7 hadden we geen rekening gehouden. De rol plastic ook niet.
Dus werd ik om 3:15 's nachts door HM gewekt met de gil "het plastic!!". Een halve minuut later stonden we samen op het balkon in onze pyjama's 50 meter plastic naar binnen te trekken dat zich inmiddels al om de hele flat had gewikkeld. Hoe licht dat plastic ook is, 50 meter wapperend in de wind valt toch nog niet mee. Wat was dat bed een kwartier later lekker zacht en warm...
Update: de gebeurtenis door andere ogen.
01 Oktober '06
en er was kleur
Vier uur waren de stoffeerders bezig maar toen was de filmkamer getransformeerd van een kaal hokje in een échte filmkamer. Rood en zwart zijn de kleuren, net als de stoelen. Nu nog de boxen ophangen en de beamer en scherm kopen!
