IFFR 2012

Elk jaar bezoeken we IFFR, het Filmfestival Rotterdam, op de Volkskrantdag. Vijf door het publiek hoog gewaardeerde films uit de twee weken daarvoor. Wij kwamen dit jaar tot vier films omdat we de tijd vergaten tijdens het diner en daardoor te laat waren voor de laatste film. Maar niet getreurd: we hebben genoeg leuks gezien om weer een jaar op te kunnen teren. Tijd voor de sterren!

Goodbye

Een film uit Iran die in het geheim is opgenomen. De regisseur is door het maken van deze film veroordeeld tot gevangenisstraf. Klinkt allemaal erg spannend maar deze voorgeschiedenis is dan ook het spannendste onderdeel van de film. Goodbye is namelijk een zeer langzame oersaaie film. De cameravoering is van het type vlieg-op-de-muur. Een dode onbeweeglijke vlieg welteverstaan. Waardoor je als kijker minutenlang naar een hoek van de kamer kijkt terwijl buiten beeld de ‘actie’ plaatsvindt. De actie bestaat uit het voeren van een schildpad in een lekkend aquarium, het plakken van doosjes en het voorbereiden van het vertrek uit Iran door de hoofdpersoon, een zwangere mensenrechtenadvocaat die tegengewerkt wordt door de autoriteiten. Als inkijkje in de Iraanse samenleving waar nauwelijks vrolijkheid te vinden is, vrouwen onderdrukt worden, er een enorme zwarte economie is, waar vervolging en ‘vrijwillige’ inspecties en huiszoekingen erbij horen en waar de bureaucratie gekmakend is, is de film redelijk geslaagd. De toeristensector van Iran zal er niet blij van worden in ieder geval. Dit beeld wordt versterkt door het kleurenpalet van de regisseur die bij het filmen gretig gebruik maakt van de filters uit het doosje “grauw en somber”. Het vrouwelijke hoofdpersonage is ook al geen fuifnummer waardoor de hele film een sombermakend geheel is. Tel daarbij op dat er dus nauwelijks actie is en scènes tot het uiterste uitgerekt worden en de twee uur die de film duurt blijkt een hele zit te zijn. Niet voor herhaling vatbaar. 

Hugo
De nieuwe Martin Scorsese is de tegenpool van de eerste film. Kleurig, vrolijk, sprookjesachtig en 3D met een boeiend plot. Vanaf de openingsscène waarin je in een duikvlucht van boven Parijs in een zwiepende beweging de stationshal invliegt tussen de reizigers en de dagelijkse gang van zaken doorgaat om bij de hoofdpersoon Hugo uit te komen. Een scène zonder één cut zoals Scorsese ook al demonstreerde in de clubscène uit Goodfellas. Af en toe dreigt het verhaal wat zoetsappig te worden maar dit past wel goed binnen het sprookje dat verteld wordt over de eenzame jongen die verantwoordelijk is voor de klokken op het treinstation. Hij woont boven het station en houdt het dagelijkse leven in het geheim goed in de gaten. Tegelijk probeert hij een mechanische pop te repareren die, als hij eenmaal weer werkt, wel eens een geheime boodschap van zijn overleden vader zou kunnen bevatten. Hij krijgt hulp van een meisje dat ook wees is en bij haar opa woont die als speelgoedverkoper op het station werkt. Die opa is de opmaat tot de volgende verhaallijn en die Scorsese de kans geeft om de geschiedenis van de vroege film en cinema te vertellen. De beelden van historische films uit het begin van de 20e eeuw worden moeiteloos gemixt met moderne beelden en zijn de leukste introductie tot de filmgeschienis die je kan bedenken. Het is zeer begrijpelijk waarom The Academy zo gecharmeerd was van het resultaat voor de verdeling van de Oscarnominaties. Heerlijke film en een viering van de cinematografie!

Valley of Saints

De Indiase film Valley of Saints vertelt het verhaal van het Dalmeer in Kashmir waar een ritselaar woont die samen met een vriend in zijn dagelijkse bestaan probeert te voorzien door toeristen rond te varen en middels duistere handeltjes nadat de zon is ondergegaan. De twee vrienden dromen ervan om weg te komen en het te gaan maken in de grote stad. Tegelijk spelen op de achtergrond de schermutselingen en het geweld van de vrijheidsbeweging. Op een dag staat er een mooie dame op de stoep die de milieuproblematiek in het meer komt onderzoeken maar die daarnaast onbedoeld een wig drijft tussen de vrienden. De film levert mooie beelden op van het dagelijkse leven in deze streek en de problemen die mensen elke dag ondervinden. De film kabbelt rustig door en al te grote drama's blijven uit. Als uiteindelijk de kans zich voordoet om aan het gebied te ontsnappen, bedenkt de hoofdpersoon zich op het laatste moment en besluit toch te blijven. Alleen nu meer tevreden met wat hij heeft en waarvan hij zeker is. Niet heel schokkend, wel onderhoudend.

Four Suns

Het Tsjechische Four Suns is in al zijn familietragiek een vermakelijke film. Vooral door de volkomen verknipte personages die rondlopen. Een familie heeft te maken met een opstandige zoon die punker wil worden. Zijn zweverige vader (type geboren loser) probeert hem in toom te houden maar lijkt vooral boos te worden als hij merkt dat zijn zoon aan zijn eigen wietverzameling heeft gezeten. De vriend van de vader is echter nog een slag erger. Dit is een volkomen van de pot gerukte zelfbenoemde goeroe die het hoofd van de vader op hol brengt. De vrouwen van de twee mannen proberen zo goed en zo kwaad als het gaat met hun mannen te leven. Dit gaat echter niet soepel zodat de moeder van het gezin uiteindelijk haar heil probeert te zoeken bij de leraar van haar zoon. Zoonlief komt daar uiteraard achter en dit geeft hem het laatste zetje om helemaal voor de punkwereld te kiezen. Geen film zonder drama en dat is er voldoende. Of het de steeds verder van het padje rakende mannen zijn, de treurige affaire van moeder of de altijd dronken vrienden van de zoon: ze zijn allemaal gedoemd te falen. De hilarische momenten geven de film echter genoeg luchtigheid om het drama te kunnen compenseren. Ons levert het een geslaagde film op.

Update: Nog even een nabrander met een column van een vroegere buurtgenoot die op Joop haar ergernis over het publiek van het IFFR heeft beschreven. Erg herkenbaar!

Steven | Maandag 06 Februari 2012 - 08:01 am | | film | Geen reacties
Gebruikte Tags: , ,

Hollywoodveiling

Dit is nog eens een event waar ik graag bij zou zijn: een heuse Hollywoodveiling bij Christie's. Onze huidige filmmemorabilia-verzameling is een leuk begin maar een origineel pak van Darth Vader zou daarin helemaal niet misstaan. De light saber hebben we al.

Steven | Donderdag 25 November 2010 - 3:49 pm | | film
Gebruikte Tags: , ,

what's in the box?

De Nederlandse student Tim Smit is de afgelopen week drie keer benaderd door filmproducenten uit Hollywood. Reden: een geplaatst filmpje op YouTube.
Smit studeert Natuurwetenschappen in Nijmegen en maakte voor het filmfestival GoShort een film van acht minuten en plaatste het op de videowebsite.
Vanavond in het Journaal op 3 (23.05 uur, Nederland 3) is er een reportage over Tim Smit

"What's in the Box?" speelt speelt zich af op de campus in Nijmegen en is een mix van spanning en mysterie. En werd al ruim 450.000 keer bekeken op YouTube.
Hollywood is blijkbaar zo onder de indruk van de inzending, dat Smit al drie keer is gebeld vanuit de VS. Filmproducent 20th Century Fox is een van de bellers.
(via: NOS.nl)
Bekijk het briljante filmpje:

lees verder

admin | Maandag 23 Maart 2009 - 8:39 pm | | film

john williams live at the hollywood bowl

En welke filmthemes herkent u?

lees verder

admin | Donderdag 15 Mei 2008 - 9:09 pm | | film | Eén reactie

recensies: cloverfield, the other boleyn grl, rendition

Door alle drukte op werk en privé ben ik de afgelopen tijd helemaal niet toegekomen aan het schrijven van stukjes, recensies of het plaatsen van foto's. Sommige films draaien zelfs niet meer! Om het archief toch volledig te houden, staan hieronder enkele korte recensies.

Cloverfield
Rampen- c.q. monsterfilm waarin New York het weer eens moet ontgelden. Leuke twist is dat dit keer alles vanuit de eerste persoon is gefilmd. Dat levert veel schokkerige beelden op maar dit stoort niet zo erg dat het verhaal niet meer te volgen is. Een andere interessante invalshoek is dat dit keer de hoofdpersonen niet alwetend zijn zoals je zo vaak ziet: ze weten net zo min als de bioscoopbezoeker wat er eigenlijk aan de hand is. Het beetje info dat er is, komt in flarden van gesprekken en tv-fragmenten. Dit maakt Cloverfield voor mij tot één van de betere rampenmonsterfilms die ik in tijden heb gezien!


The Other Boleyn Girl
Historisch kostuumdrama waarbij we de afloop voor één van de Boleynzusjes (gespeeld door Natalie Portman) al uit de geschiedenis kennen. Die andere zus is minder bekend en wordt hier vertolkt door de altijd boeiende Scarlett Johansson. Koning Hendrik VIII (een sterke Eric Bana) kan lastig kiezen tussen de twee en zijn keuze bepaalt uiteindelijk de toekomst van Engeland.
Sterk drama met goed spel en prachtige decors, kostuums en beelden.


Rendition
Met 'rendition' wordt de Amerikaanse praktijk bedoelt waarbij terreurverdachten naar gevangenissen elders in de wereld worden gebracht waar men wat soepeler denkt over verhoortechnieken. Het verhaal in Rendition is een drieluik tussen de verdachte en zijn ondervragers, de dochter van de ondervrager en de vrouw van de verdachte thuis in Amerika. Via scènewisselingen wordt geswitcht tussen de verhalen maar uiteindelijk blijkt dat er meer achter de ogenschijnlijk duidelijke verhaallijn zit. Als publiek blijf je lang in onzekerheid en dit maakt Rendition bijzonder boeiend. Dat het einde een beetje afgeraffeld wordt is jammer maar bederft de film niet.

admin | Maandag 28 April 2008 - 10:31 am | | film | Geen reacties